Onzin.nl > Alles over Games > Heavy Rain - 1

1 

Al sinds de officiële aankondiging in 2006 wordt er behoorlijk wat gespeculeerd en geroepen over Heavy Rain. Lang bleef onduidelijk wat het nu precies voor soort spel zou worden, maar ook toen dat eenmaal wat duidelijker werd, bleven de nodige vragen. Zorgt de unieke besturing niet voor een veel te passieve ervaring? Hebben je keuzes eigenlijk wel invloed op het verhaal of is het niet meer dan schijn? En is het verhaal zelf überhaupt wel de moeite waard of heeft ontwikkelaar Quantum Dreams niet, net als bij Fahrenheit, gekozen voor plotwendingen die ten koste gaan van de geloofwaardigheid?

De antwoorden op deze vragen zijn eigenlijk vrij simpel. Heavy Rain is namelijk een ontzettend sterke titel en of het nu gaat over de besturing, het verhaal of de presentatie, op geen enkel vlak word je teleurgesteld. Het is misschien geen spel in de traditionele betekenis van het woord, maar het is een ervaring die je eigenlijk niet mag missen. Tegelijkertijd is het een ervaring die je echt zelf moet ervaren. Deze recensie doet dan ook totaal geen eer aan het verhaal en alles wat daarbij komt kijken, simpelweg omdat het vertellen hierover ten koste gaat van je eigen ervaring.


Origami
Wat we wel kunnen vertellen, is dat Heavy Rain draait om de Origami Killer. Deze mysterieuze, maar daardoor niet minder ziekelijke persoon ontvoert kinderen, vermoordt hen een paar dagen later en laat ze achter met een orchidee op hun borst en een origamifiguurtje in hun hand. Wanneer Sean Mars, een tienjarig knaapje, midden op de dag spoorloos verdwijnt, zie je de bui eigenlijk al hangen. Ook hij is ontvoerd door de Origami Killer. Zijn vader Ethan is dan ook totaal van de kaart als hij hierachter komt. Wat volgt is een ultieme poging om Sean te redden.

Maar Ethan Mars is niet de enige die achter de Origami Killer aanzit. Ook privédetective Scott Shelby, FBI-agent Norman Jayden en de raadselachtige Madison Paige zijn op zoek naar de moordenaar, ieder met andere motieven. Uniek aan Heavy Rain is dat je afwisselt tussen deze personages. Hierdoor komt het voor dat je een bepaalde plek tweemaal bezoekt, maar dan met een ander persoon en dus met een totaal ander doel. Soms kruisen de paden zelfs en ontmoet je een ander personage, waar je even later zelf mee speelt. Het zorgt voor een ontzettend filmische en dynamische manier van spelen.


Keuzes
Het verhaal ontrafelt zich namelijk vanuit meerdere perspectieven, waar je zelf ook nog eens invloed op uitoefent. Een van de speerpunten van Heavy Rain is immers dat je keuzes moet maken. Soms zijn ze vrij alledaags. Scheer je je als je klaar bent met douchen of laat je je baardje staan? Ga je even werken en haal je je deadline of heb je daar maling aan en kijk je televisie? Dat dit soort alledaagse zaken vooral in het begin van de game voorkomen, zorgt ervoor dat het spel wat traag op gang komt.

Maar ben je hier eenmaal doorheen, dan is het een opeenstapeling van intense momenten en sta je al gauw voor serieuze morele keuzes. Help je iemand die mishandeld wordt of ga je er gewoon vandoor om zo zelf geen enkel risico te lopen? Een behoorlijk aantal keuzes heeft ook echt invloed op het verloop van het verhaal. Dit is erg sterk uitgewerkt en het zorgt ervoor dat het de moeite waard is om scènes meerdere keren te spelen. Vaak is dit effect zelfs behoorlijk onverwacht en merk je pas uren later de consequenties van een keuze.


Op dit vlak steekt Heavy Rain met kop en schouders boven andere verhalende games uit. Er zijn wel meer titels die meerdere eindes hebben, maar nergens heb je zo sterk het gevoel dat je zelf verantwoordelijk bent voor het daadwerkelijke verloop van het verhaal. Het is zelfs zo dat twee spelers een totaal ander ervaring kunnen krijgen. De plaatsen die je bezoekt en de grote gebeurtenissen liggen dan wel al in grote lijnen vast, maar wat je doet en wie je tegenkomt, kan al naargelang je eerdere keuzes behoorlijk verschillen. Tel daarbij op dat het verhaal zich op een fantastische manier ontvouwt, er dingen gebeuren die je totaal niet ziet aankomen en je het verhaal vanuit meerdere perspectieven beleeft. Heavy Rain gaat dan ook een stapje verder dan de meeste verhalende games.

Besturing
De manier waarop al deze situaties in het spel verwerkt zijn, maakt het ook nog eens erg tof om te spelen. Om wat voor handeling het ook gaat, overal voelt het enorm vanzelfsprekend wat je moet doen. Als je achtervolgd wordt tijdens een autoritje en een tegenligger moet ontwijken, dan beweeg je de controller zo snel mogelijk naar de kant waar je naartoe wilt. Het is alsof je het stuur omgooit. Tegelijkertijd is deze manier van besturing erg intens. Een verkeerde of te late reactie kan namelijk fataal zijn. De hoofdpersonages kunnen namelijk gewoon dood. Gebeurt dit, dan gaat het verhaal gewoon verder, maar dan zonder hen.